GUFFEBLOGOMTALE NR. 2

guffeblogomtaleserien kan minna litt om eit teaterstykke av jon fosse - det er ikkje kvar dag det skjer noko, men når det endeleg skjer noko, er det verdt å få med seg. retteleg trugne lesarar hugsar den fyrste guffeblogomtalen, og no, under tre år etterpå, dukkar det pikerten opp ein ny: Her står det: "Dessutan er verdas kanskje mest morosame nynorskblogg komen med: Guffen!"

eg er generelt skeptisk til omgrep som nynorskblogg. ei slik segregering er direkte ufin, det vert omtrent som om, som om ... ja, eg kjem ikkje på noko godt døme akkurat no, men det vert omtrent som noko som ikkje er heilt bra.

DÅP

ei ny helg, ein ny dåp. eg er i grunnen lei av å referera frå alle desse døypingane - har du vore i ti dåpar, har du vore i alle. det er helst liten variasjon i programmet - ein runde med lunka vatn i kyrkja, ein runde med litt delikat mat, nokre talar med høveleg innhald, og ein lang biltur heimatt. slik var det òg denne gongen, bortsett frå at maten var ekstra delikat.

STORPOLITIKK

det dreg seg mot valkamp igjen. me er komne til det stadiet i valkampførebuingane der alle partia legg vekk alt som minner om ansvarleg politikk, og i staden kjempar om å likna mest på framstegspartiet. her i heimen har no dei politiske kamplinene endra seg litt. i gamle dagar var grensene klare - mor mi røysta venstre, medan alle andre nytta seg av den røystesetelen med finast farge. etter at far min har vorte godseigar, ser han at det einaste partiet som verkeleg arbeider hardt, heile døgeret, for at landbrukstilskotet skal halda seg på eit altfor høgt nivå, er senterpartiet, så han har difor meldt seg inn der. berre han får kontakt med ho som er leiar i bondekvinnelaget, vert mor mi meld inn der på flekken.

mor mi er litt skeptisk til denne leflinga med bøndene, og kjem difor støtt og stadig med spitord om alle som held til i primærnæringa. ho har like godt alliert seg med leiaren i volda venstre. far min var i volda sist veke for å halda nokre endelause foredrag, og tok då inn i kjellarstova til leiaren i volda venstre. då far min skulle reisa, viste det seg at leiaren i volda venstre hadde vore så utkropen at han hadde gøymt mobil-ladaren til far min. far min tok kontakt med leiaren i volda venstre same kvelden, og leiaren i volda venstre lova å senda mobil-ladaren snarast råd. men det har han ikkje gjort, luringen, mest av di han har vore på jobb heile dagen, og då er det jo uråd å senda pakker med posten. far min er difor tapt bak ei vogn.

DRØYMEFERIEN, DAG 4

[kommentarane frå siste melding tyder på at opptil fleire har von om at dei gamle travarane kan vekkjast til liv. me prøver.]

18. juli - tysdag (dette er eit framhald frå denne sida)

Frå Melhus i halv-elleve tida, ein halv time etter ruta. Fint ver, men noko kjøleg. Forbi Trondheim utan stans, denne gongen skal me samla oss om Nord-Noreg. Til Trøndelag kjem me vel snart att. Fint innover dei breie bygdene. Kornet er skote, men står grønt framleis. Langs Snåsa-vatnet var det svært vakker natur, låge skogåsar rundt vatnet. Folk hesjar og driv med slåtten. Me har krope inn i ei hytte på Mellingsmo, litt sør for Majavatn. Vanleg halloi og kamp om sengeplassane. (far min la mindre vekt på jordbruk.)

Spørsmålet er omtrent som vanleg - kva seier postkassa til besten?

REPETISJON

dette har eg skrive før, men denne gongen er det nesten for sant til å vera godt: frå no av vert det fleire bollar. me har fått på plass både datamaskin og internett, mor mi er godt i gang med rådgjevinga, far min er i gang med innhaustinga, og eg og femmen herjar vilt i barnehagen heile dagen. tilhøva ligg såleis godt til rette for at det vert mange bollar framover.

i barnehagen går det greitt. viss nokon herjar med femmen byrjar han å grina; viss nokon herjar med meg bit eg dei til dei byrjar å grina. i dei andre barnehagane eg har vore innom har det vore vanleg at alle ungane har same sveis som den personen barnehagen er oppkalla etter. slik er det truleg her òg, men sidan ho einaste eg kjenner med etternamnet gjernes hadde med seg bomber i sitt eige bryllaup, er det ikkje verdt bryet å henta fram eit bilete av ho her. dei som vil kan i staden leika at dei ser eit bilete av ei som har med seg bomber i sitt eige bryllaup.

TEVLING

det går framover med utpakkinga, men spesielt fort går det ikkje. det er ikkje uventa, og det er heller ikkje uventa at far min, som på eige initiativ har utropt seg sjølv til ansvarleg for alt som har med data å gjera, slit med å få tilgang til internett heimefrå. av og til lurer eg meg inn på kontoret til besten, sikraste tidspunktet er under vestlandsrevyen, og då er eg travelt oppteken med heilt andre ting enn å koma med nye gladmeldingar på guffebloggen.

det vert difor lite nytt også i dag, men eg kan i staden by på ei spanande tevling. då mor mi pakka ut pappøskjene med krydderboksar, oppdaga ho til si store undring at der var dobbelt opp av nokre utvalde krydderartar. tevlinga handlar difor om krydder. mor mi fann fire boksar av eitt krydder, og tre boksar av to andre krydder. eg vil gjerne vita kva krydder det var snakk om.

premiar:
1. premie: tre boksar med koriander
2. premie: to boksar med basilikum
2. premie: to boksar med piffikrydder

JORDBRUK

i går kveld kom flyttelasset vårt til voss, sånn omtrent rett etter at eg burde ha lagt meg. ein svær gul lastebil, ein tysk sjåfør, ein latvinsk berar, og ei tysk småjente var med på turen. kassene for ut av bilen i eit høvisk tempo, mest av di besten krabba inn i bilen og lempa kasser ut. spesielt den tyske sjåføren var imponert, og besten fekk så mange rosande ord på svensk at han ikkje fekk sova i natt.

det er mange som bur i altfor store hus. ein grei måte å finna ut om huset er stort nok, er å plassera heile flyttelasset i stova og på kjøkenet. viss det er mogeleg å flytta seg rundt i desse romma medan dei er fulle av øskjer, er huset i største laget. dette var mogeleg i huset vårt i dag, men likevel valde far min å køyra eit tresifra tal øskjer med bøker opp i gamlahuset. det er ikkje kvar dag han køyrer bil med tilhengjar, men greidde likevel å pløya ganske grundig rundt huset samstundes som han flytta bøker. kanskje han likevel har von om ei framtid i jordbruket.