KVINNEDAG

mor mi er, slik dei fleste veit, ei knallhard og kompromisslaus kvinne. ho feirer difor kvinnedagen etter vanleg folkeskikk - den dagen gjer ho ikkje ein drit. i dag tidleg fann fem over firo ut at ho ville testa om dette var sant. eg og far min hadde sjølvsagt stått opp for lenge sidan, for å sjå klar-ferdig-gå! på nrk1, og fem over firo nytta høvet til å vekkja mor mi, og krabba bortover mot sengekanten.

mot mi gav ein god ein, slik at fem over firo stupte med hovudet fyrst dei 60-70 centimetrane ned mot golvet. resultatet vart både lydrikt og fargerikt. fem over firo har bede meg om at eg ikkje publiserer bilete av ho no, sidan området mellom nasen og munnen er til dels sterkt opphovna, men ein liten flik av froskepyjamasen hennar er vel sterkt nok hint om korleis andletet hennar ser ut.

mor mi meiner at dette er slik det skal vera, og eg går ut frå at alle andre temporært farlause ungar har det på same måten i dag.

PÅSKE

påskehøgtida er visst rett rundt hjørna. me skal visst til voss, seier far min, for å drøfta oppussing med ein snikkar og ein arkitekt som ikkje svarar på breva hans. mor mi er litt meir i tvil, ho kunne heller tenkja seg nokre rolege dagar på nordmøre, i godt selskap med nokre gamle vekeblad og ein gal hund.

eg og firo er for ein gongs skuld samde med far min, slik at alt tyder på at neste helg pakkar foreldra mine altfor mykje inn i bilen, før me køyrer sørover. det einaste som manglar er ei avgjerd på kva som skal vera temaet denne jola. det er heile ti dagar til palmesundag, så det skulle vera rom for mindre kirurgiske inngrep, dersom det vert aktuelt. me tek som vanleg mot alle former for framlegg.

MARSIPAN

folk er rare. kvart einaste år får folk dillo når dei ser jolemarsipan i butikkane alt i oktober, men ingen reagerer når dei ser påskemarsipan i butikkane i februar, over eit halvt år tidlegare. kva dette kjem av er ikkje godt å vita, men det er i alle fall sikkert at mor mi er glad for at det er slik. når butikkane omsider går tomme for sterkt rabattert jolemarsipan, kjem påskemarsipanen. denne er heilt identisk, om ein då ser vekk frå at emballasjen har ei litt meir påskerelatert utforming.

mor mi har det travelt for tida, sidan ho sjølvsagt ynskjer å finna ut om påskemarsipanen har same kvalitet som i fjor. ho har difor kjøpt inn ein av kvar, og utover kveldane gumlar ho på kolibriegg, påskemarsipan, marsipanegg, marsipanpølser og det som verre er, og for å gjera det heile komplett varierer ho med påskesjokolade og påskeseigmenn. ho må difor reknast som ein av dei store påskemarsipankjennarane på nordvestlandet, og for å gjera livet enklare for kvar og ein, stiller ho til nettmøte om påskedigg torsdag 13. mars, litt utpå kvelden. send gjerne inn spørsmål alt no.

NORDMØRE

drøymehelga gjekk etter planen, slik det ofte gjer på nordmøre. ti på firo fekk skryt for at ho hadde kome seg, eg tok nokre traktorrundar med besten, far min angra på at me ikkje venta ei veke med turen, slik at han kunne fått handla litt bøker på sira gamle skule, og mor mi deiga seg i sofaen med nokre utvalde artiklar om kaker ho aldri kjem til å baka, lusekofter ho aldri kjem til å strikka, gamle damer som har pynta huset sitt til jol, og gladartiklar der dei har pressa fem-seks generasjonar inn på eitt og same bilete. besto stulla med sitt.

heime i volda viste det seg at der har kome nokre rotne eple i nabolaget. natt til tysdag hadde nokon brote seg inn hjå oss, og klint kattedrit under skorne til far min, skorne til mor mi, og skorne mine. ei stund var fem på firo hovudmistenkt, men dei generelle koordineringsproblema hennar gjorde at me lot bakar gå for smed. me tek gjerne mot tips i denne ufine saka.

EIKSUND

i dag gjer me oss klare for ei ny drøymehelg på nordmøre. dei siste vekene har lokalavisene vore proppfulle av stoff om opninga av eiksundsambandet. dette er nokre tunnelar og bruer som knyter ulstein og hareid og det som verre er saman med fastlandet. for oss inn- og utflyttarar får dette altfor stor merksemd, og heile sambandet siglar opp som ein av dei fire store grunnane for å flytta. (dei tre andre er, som mange veit, rotsethornvegen, kvivsvegen, og den sterkt aukande palataliseringsfaren.)

avisene har mellom anna intervjua alle kjøpmenn i området. utan unntak meiner desse at sambandet vil føra til at dei får mange nye kundar frå andre sida av tunnelane. g-sport i ulstein vil til dømes få mange nye kundar frå volda, medan g-sport i volda vil få mange nye kundar frå ulstein - det heile er altså ein klassisk kombinasjon av ein vinn/vinn- og ein tap/tap-situasjon.

dette skal sjølvsagt markerast heile helga, med tunnelmenyar, tunneltilbod, tunnelsport, tunnelfanfarer, osb. alle andre ungane i barnehagen skal kle seg ut som tunnelar i helga, og for å sleppa unna det vaset dreg eg altså med meg dei andre til besten og besto.

JOBB

mor mi har fått jobb! eller, jobben er vel ikkje heilt i boks, men ho reknar det som sikkert at ho får han.

mor mi er, slik dei fleste veit, ein trugen tilhengar av sport på fjernsynet. denne helga sat ho time etter time og såg sendingane frå skiskyting-vm, og det slo ho at ola lunde, ein av ekspertkommentatorane til nrk, har drøymejobben. kvar gong ein norsk skiskytar fyrer av eit skot, fortel han kvar skotet råka. "midt i, midt i, bom over, midt i, midt i". dei fleste som ser på gjev ein god i kvar skotet råkar, poenget er vel om det vert blink eller bom. så mor mi ser føre seg eit liv på skiskytarstemner, der ho finn fram fluktstolen, set seg godt til rette med ei bunke gamle vekeblad, og rettar inn kikkert og mikrofon kvar gong det skal rapporterast. jobben vert jo endå enklare når frode andresen ein gong legg opp.

KARNEVAL

av ein eller annan grunn, kanskje for å visa at avstanden mellom gamlevegen og rio de janeiro berre er symbolsk, fann barnehagen ut at det skulle vera karneval denne veka. eg nytta høvet til å dra fram bakarmeister harepus-kostymet mitt, og gjorde stor lukke. eg fekk ikkje premie for beste antrekk - det trofeet gjekk til ho som hadde kledd seg ut som ei badekåpe.

besto var forresten innom nokre dagar denne veka, sidan begge foreldra mine hadde viktige ting å gjera. sjølv såg eg lite til besto, sidan eg var på karneval, men ti over firo hadde ein drøymedag. eg veit lite om kva dei hadde føre seg, men dagen etter at besto reiste heim, var det ein napping. kva besten seier til akkurat dette, torer eg ikkje tenkja på.

far min er elles djupt vonbroten, etter at han ikkje fekk jobb på hans nielsen hauge-senteret likevel. det verste er visst at han såg dette som einaste vegen ut or arbeidsløysa. flaks at mor mi har sikre framtidsplanar, elles kunne dette gått retteleg ille.