
desse døypingane tek visst aldri slutt. i helga var me endå ein runde på nordmøre, for å vera med då jon vart døypt. har du vore med på ein ti-tolv døypingar, har du vore med på alle, så der finst vel ikkje gode grunnar for å gå i detalj. stikkorda var som vanleg kaker og rosiner. far min og gjekk ein tur for å sjå etter katten, men me fann han ikkje. mor mi seier at det vert fleire døypingar utover sommaren. eg kan knapt venta.